پروسه سرنگونی رژیم آغاز شده است!

نویسنده: بهزاد بارخدایی

خیابان؛ جنبش اعتراضی سراسری مردم ایران در همین مدت کوتاه نشان داد که استبداد و دیکتاتوری جمهوری اسلامی سرمایه در ایران نیز به انتهای خود رسیده است. رژیم استبدادی در ایران، با سرکوب، کشتار، زندان، شکنجه و اعدام به سرکار آمد، و به همین روال نیز تا به کنون حیاط خود ادامه داده است. کلیت این رژیم متحداً برای حفظ حکومت و منافع خود از هیچ وحشیگری دریغ نکرده و نخواهد کرد.

متن سخنرانی بهزاد بارخدایی بمناسبت اول ماه مه 2015

با سلامهای گرم و درودهای فراوان به همه رفقای حاضر در جلسه و با تبریک روز جهانی کارگر به همه کارگران. این موفقیتی برای کانون سوسیالیست های کارگری و سازمان سوسیالیستهای کارگری افغانستان خواهد بود که بمناسبت این روز مهم برنامه مشترکی را تدارک ببینند. رسیدن به یک افغانستان و ایران آزاد به دور از تبعیض، ستم و استثمار، فقر، گرسنگی و بی خانمانی مستلزم مبارزه متشکل و متحد است، تنها طبقه کارگر و توده های زحمتکش متشکل و متحد میتوانند در مقابل زور و سرکوب ایستادگی کنند، و به خواسته ها و مطالبات خود دست یاببند. اهداف ما از نظر مبارزه طبقاتی در پیوند با جنبش کارگری ایران و افغانستان مشترک است، در مقابل سیاستهای امپریالیستی و نیروهای ناسیونالیستی، قومی و مذهبی که مبنای حرکتشان یاری رساندن به دولتهای در قدرت و سیستم گندیده سرمایه داری است، قویا باید ایستاد. برعلیه نظام سرمایه داری مبارزه کرده و برعلیه تمام جریاناتی که به نام کارگران و زحمتکشان و اما منافعی جدا از منافع طبقه کارگر دارند و اهداف دسته و گروههای دیگری را نمایندگی می کنند باید مرزبندی وافشاگری کرد.  سوسیالیسم برای ما نه یک مذهب و یا صرفا یک ایده بلکه یک درک واقعی از مناسبات، مالکیت اجتماعی و برابری است، که بر طبق این مناسبات شهروندان حق دارند ازتمام نعمات زندگی برخوردار شده و نیز به اندازه توانشان درایجاد نیازهای جامعه سهم داشته باشند.

تشکلهای کارگری و اشکال سازمان یابی

بهزاد بارخدایی

 در جامعه سرمایه داری، دائما طبقه کارگر برای بقاءاش در جدال طبقاتی با سرمایه است، کارگران زمانی می توانند خواسته هایشان را به کارفرما و صاحبان سرمایه بقبولانند، که متشکل شده باشند. بنابراین کارگران با هر چه بیشتر متشکل شدنشان است که می توانند بکوشند از این شرایط وحشیانه و بشدت بیرحمانه رهایی یابند و موقعیتی بهتر و انسانی‌تر برای خود بدست آورند. آنها بدون حمله به منافع بورژوازی، که همانا استثمار کارگران است، قادر به انجام این کار نخواهند بود. بورژوازی با تمام نیرویی که ثروتش و قدرت دولتی در اختیار او میگذارد از منافع خود دفاع میکند. به نسبتی که کارگران تصمیم به تغییر اوضاع موجود بکنند و متشکل شوند، به همان نسبت هم بورژوازی مانند یک دشمن قسم خورده در مقابلشان خواهد ایستاد.

جوانان در استکهلم نیز علیه بیحقوقی، تبعیض، فقر و بیکاری به پا خواسته اند!

گزارش کوتاهی از سازماندهی اجتماعی اعتراضات علیه سیاستهای راست و نئولیبرالی درسوئد))

بهزاد بارخدایی

جوانان سوئد همانند دیگرجوانان در اروپا و دیگر کشورهای بحران زده سرمایه داری، ابتکار را بدست گرفته، اعتراض و نارضایتی خود را به هر شکل که میتوانند ابراز میکنند. در چند روز گذشته جوانان منطقه حاشیه ای و مهاجرنشین هوسبی با کمپینهای اعتراضی خود به حق سر خبر اخبار رسانه های کشوری  و بین المللی را به خود اختصاص داد ند. این آکسیونها فقط به این منطقه خلاصه نشده و به مناطق دیگر حاشیه ای و مهاجرین نشین  و نیر با وعده ای که داده شده بود حتی به مناطق ثروتمند نشین کشیده شده است. روز جمعه صبح 31 مه 2013  ماشینی در پارک هومله واقع در منطقه ثروتمند نشین اوسترمالم به آتش کشیده شد.  

نان ـ آزادی ، اتحاد کارگری

«آزادی بدون نان غیر واقعی ، رسیدن به نان در گرو اتحاد طبقاتی کارگران یک واقعیت!»

بهزاد بارخدائی ـ مهرماه 91

 اکثریت جامعه ایران در شرایطی سخت و دشوار بسر میبرند وتشنه نان و آزادی اند و برای بهره مند شدن از یک زندگی انسانی و امن در کشمکش مداوم و روزمره با جمهوری اسلامی اند. سرمایه داری در ایران همانند سرمایه جهانی ازهرشگردی برای کسب سود بیشتراستفاده میکند وبرای حفظ منافع خود و نیز برخورداری از قدرت مالی بیشترمیجنگد. این نظام سرمایه داران، استثمارگران و صاحبان سرمایه است. اکثریت اعضای این نظام خود از سهامداران و صاحبان سرمایه هستند و با وضع قوانین استثمارگرانه و در دست داشتن قدرت سیاسی میکوشند تا طبقه و دارو دسته خود را متحد کنند. در طول سالهای سیاه حکومت اسلامی حامی سرمایه، اکثریت جامعه با بی حقوقی کامل، فقر و بیخانمانی، بیکاری و اعتیاد، زندان و شکنجه و ... روبرو بوده اند تا این سرمایه داران بتوانند از سودهای کلان برخوردار شوند. کسب سود بیشتر، منطق طبقه حاکمه است، مذهب، ناسیونالیسم و ملی گرائی را نیز اینجا و آنجا بکار میگیرد. همه اینها، ابزارهای تبلیغی رژیمهای سرمایه داری هستند که به اشکال مختلف، در زمانها و دوره های مورد نیاز، بکار گرفته میشوند.

اتحاد احزاب و سازمانها به جای ایجاد تشکلهای مستقل کارگری

نوشته: بهزاد بارخدایی

نقش، جایگاه و ضرورت تشکلهای توده ای غیر قابل انکار است، اما مشکل آنجا پیدا میشود که بخشی آن را قلباً قبول دارند، این دسته انسانهای شریفی هستند و از مطبوعیت تشکل توده ای صرفاً خرسندند. بخشی هم دست از کار کشیده اند و منتظرهستند تا توده ها به میدان بیایند و آنزمان دست بکار شوند و این دسته از علما هم منتظر هستند تا به مقام لیدری و رهبری خود در آن زمان گمارده شوند تا راهنمایهای مورد نیاز را به توده ها ی به میدان آمده روا دارند. جمعی هم آن را حواله به دوره ای میدهند که فضای سیاسی و اجتماعی باز شده و با اتکاء به چنین شرایطی تشکلهای توده ای از زیر زمین سر بیرون می آورند. مدعیان این نگرش که دست بر قضا امروز، دسته هایی این چنینی و فرو رفته به منجلاب پاسیفیسم را نمایندگی می کنند، علاوه براینکه وظیفه ای برای خود تعریف نمیکنند، بلکه هر بار گوش زد میکنند که شرایط خفقان بر جامعه حاکم و توده ها در صحنه نیستند، کسی کاری نمیکند و از این قبیل...، با مطرح کردن چنین استدلاهایی، این نتیجه را میگیرند که فعلاً کاری نمیتوان از پیش برد، البته منظور از کار در اینجا همان فعالیت به شکل کمونیستی درعرصه مبارزاتی جامعه است تا انواع دیگر واکنش و صرفاً واکنش های سیاسی و اجتماعی.

امید راه سبز، ناکام شد!

نوشته: بهزاد بارخدایی

شورای هماهنگی راه سبز امید برای مقابله با جناح حریف که رهبران الله گو و مریدان راستین امام خمینی را از صحنه سیاسی به حاشیه خانه راهی کرده اند، فراخوانی را از سر استیصال فریاد زدند. فرا خوان بر علیه این انتخابات و تحریم آن، دستکم از دیدگاه بسیاری از مردم ایران که توهمی به دو جناح نظامیان و کروبی و موسوی ندارند، جناح راه سبز امید را از افشاگری یا تبلیغ برای اثبات حقانیت خود بی نیاز نمود. تجارب انتخابات های قبلی همه همین واقعیت را نشان داده است. اما اکنون جناح حاکم رژیم با کنار زدن جناح حریف این توجه را به همۀ بازیگران و ناظران سیاسی داد که حتی نیازی به دورویی و پنهان کاری ندارد: جلب حمایت و میزان آراء در انتخابات هیچ تأثیری در نتیجۀ انتخابات و میزان قدرت او در حکومت ندارد؛ این ها در جای دیگری و با معیارهای دیگری و حتی در غیاب جناح مخالف هم تعیین می شود. اخیراً جناح اصولگرایان خود به دو دسته خامنه ای و احمدی نژاد تبدیل شده اند، و هر کدام نمایندگی و رهبری یک دسته را بعهده دارند.

انتخابات، نمايندگان و دلالان سرمايه

نوشته: بهزاد بارخدايي، عابد رضايي

زمان زیادی به انتخابات جمهوری اسلامی نمانده، و بار دیگر فضای سیاسی جامعه ایران تحت الشعاع تبلیغات و هیاهوی جناحهای حاکم درحکومت و طرفدارانشان قرار گرفته است. اما این بار انتخابات در شرایطی می خواهد صورت بگیرد، که تضاد بین جناحهای حکومتی بر سر قدرت بالا گرفته و زندگی و هستی اکثریت آحاد جامعه براثر تورم و گرانی بی حد و حصر در معرض خطر و نیستی قرار گرفته است. جو اختناق و سرکوب بشدت حاکم شده و جامعه ایران با شرایطی بسیار بحرانی روبرو است. جناحهای حاکم هر کدام می خواهند با فریب و ریا و وعده های پوچ به خود حقانیت بدهند. حتی در مناظره های انتخاباتی از حربه های مختلف استفاده می کنند. اما این نمایندگان خود فروخته سرمایه، اصولگرایان تا اصلاح طلبان از قدرت خارج شده، با وجود اینکه مدتها است با اعمال ننگین و ضد بشریشان مشروعیت خود را برای مردم ایران از دست داده اند.

سوسیالیسم کارگری و تشکلهای توده ای

نوشته شده توسط: بهزاد بارخدايي

تشکلها بنا به ضرورت برای متحقق نمودن خواسته های توده ها در بطن جنبشهای اجتماعی برعلیه طبقه حاکمه شکل گرفته اند و میگیرند. در چند سال گذشته بحثهای زیادی حول ایجاد تشکل صورت گرفته است و امروز از طرف، تمامی گرایشات موجود جنبش کارگری و چپ این ضرورت حاصل شده است که بدون تشکل نمیتوان به مبارزه  جدی و موثر در مقابل طبقه حاکمه برخاست. این خود پیشروی‌ای ارزنده، اما ناکافی است. این به این معنی نیست که توانسته ایم به تشکلهای مورد نیاز و یا حد مناسبی از تشکل یابی دست یافته باشیم، بلکه از طرح بحث فراتر رفته ایم و در مرحله ایجاد هر چه بیشتر تشکلهای کارگری، دانشجویی و زنان قرار داریم. ایجاد تشکل یک فرم و یک قاعده از قبل تعیین شده ای، ندارد، تشکل یابی می تواند ایجاد یک هسته، حوزه، کانون، کمیته، سندیکا، شورا و ... یک موضوع و یا چند خواست را در برگیرد و در مسیر خود به جمعهای بزرگتر و یا خواسته های بیشتری دست یابد.