گزارش کوتاهی از مراسم مشترک روز جهانی کارگر، سازمان سوسیالیستهای کارگری افغانستان و کانون سوسیالیستهای کارگری

روز شنبه 2 ماه مه گرامیداشت روز جهانی کارگر همراه با سخنرانی، بحث آزاد، شعر و موزیک از طرف سازمان سوسیالیستهای کارگری افغانستان و کانون سوسیالیستهای کارگران ایران برگزار شد.

مراسم با تبریک روز جهانی کارگر و خوش آمد و سپس با سرود انترناسیونال آغاز به کار کرد. دوتن از رفقا سخنرانی کردند، سخنرانیها با محکوم کردن فاشیسم دولتی جمهوری اسلامی و سازماندهی تفرقه، بین طبقه کارگر در گردهمائی دولتی روز کارگر، شروع گردید.

متن سخنرانی بهزاد بارخدایی بمناسبت اول ماه مه 2015

با سلامهای گرم و درودهای فراوان به همه رفقای حاضر در جلسه و با تبریک روز جهانی کارگر به همه کارگران. این موفقیتی برای کانون سوسیالیست های کارگری و سازمان سوسیالیستهای کارگری افغانستان خواهد بود که بمناسبت این روز مهم برنامه مشترکی را تدارک ببینند. رسیدن به یک افغانستان و ایران آزاد به دور از تبعیض، ستم و استثمار، فقر، گرسنگی و بی خانمانی مستلزم مبارزه متشکل و متحد است، تنها طبقه کارگر و توده های زحمتکش متشکل و متحد میتوانند در مقابل زور و سرکوب ایستادگی کنند، و به خواسته ها و مطالبات خود دست یاببند. اهداف ما از نظر مبارزه طبقاتی در پیوند با جنبش کارگری ایران و افغانستان مشترک است، در مقابل سیاستهای امپریالیستی و نیروهای ناسیونالیستی، قومی و مذهبی که مبنای حرکتشان یاری رساندن به دولتهای در قدرت و سیستم گندیده سرمایه داری است، قویا باید ایستاد. برعلیه نظام سرمایه داری مبارزه کرده و برعلیه تمام جریاناتی که به نام کارگران و زحمتکشان و اما منافعی جدا از منافع طبقه کارگر دارند و اهداف دسته و گروههای دیگری را نمایندگی می کنند باید مرزبندی وافشاگری کرد.  سوسیالیسم برای ما نه یک مذهب و یا صرفا یک ایده بلکه یک درک واقعی از مناسبات، مالکیت اجتماعی و برابری است، که بر طبق این مناسبات شهروندان حق دارند ازتمام نعمات زندگی برخوردار شده و نیز به اندازه توانشان درایجاد نیازهای جامعه سهم داشته باشند.

طرح فاشیستی جمهوری اسلامی، درراهپیمایی دولتی

طرح فاشیستی جمهوری اسلامی، درراهپیمایی دولتی روز کارگرعلیه کارگران مهاجرافغانستانی ،محکوم است !         

طرح ضد کارگری و نژادپرستانه خانه کارگردریازده اردیبهشت روزجهانی کارگر، نه تنهاماهیت فاشیستی رژیم جمهوری اسلامی راتکمیل کرد ، گوشه ای از طرح سازمانیافته سرمایه داری علیه کارگران در ایران را نشان داد.تهاجم فاشیستی رژیم جمهوری اسلامی به کارگران مهاجر افغانستانی در ایران با دامن زدن به ایجاد فضای راسیستی و تفرقه اندازی در صفوف کارگران و زحمتکشان در راهپیمائی دولتی  روز کارگر را می بایستی متحدانه و با صفوف هر چه بیشترمحکوم کرد. اگرچه این اولین توطئه رژیم جنایتکار اسلامی بر علیه کارگران افغانستانی نیست اما این بار قضیه جدی تر از آن است که بتوان بساده گی از کنارش گذشت. جمهوری اسلامی مدتها است که با بحرانهای اقتصادی –سیاسی شدیدی روبرو است و به علت اعتراضات و اعتصابات هر روزه در ایران که بر علیه تورم و گرانی، بیکار سازیها و دستمزدهای پائین در جریان است، رژیم ناتوان از حل این معضلات  و پاسخ به آنها  در پی ترفند هایی است تا با تفرقه انداختن در صفوف کارگران و زحمتکشان به اهداف شوم و پلید خود برسد. این رژیم مدتهاست که حمله سازمانیافته به مهاجرین افغانستانی و بی پناه را شروع نموده  و به عناوین مختلف عرصه را بر آنها تنگ کرده است. در چند سال اخیر شاهد بیرون کردن  مهاجرین افغانستان که نسل دوم و سوم آنها حتی متولد ایران هستند ، بوده ایم . ظاهر شدن آنها در برخی از شهرها در معابر عمومی جرم است وحتی فضای حاکم بجایی رسید که منازل آنها در قزوین و یزد به آتش کشیده شد . فاشیسم دولتی در ایران این بار با وقاحت و بیشرمی تمام در مراسم اول ماه مه که روز همبستگی جهانی کارگران میباشد، با حمله   تفرقه افکنانه و دامن زدن به احساسات شوونیستی، کارگران مهاجر افغانستانی را عامل بیکاری معرفی می کند. مزدوران ضد کارگر خانه کارگر که بیش از سه دهه است در سرکوب و بی حقوقی کارگران از بازوهای اصلی دولت سرمایه جمهوری اسلامی بود ه اند، این بار با حربه جدید نفاق افکنی بین کارگر ایرانی و افغانستانی ،در حالیکه هر دو بخش جدائی ناپذیر از طبقه کارگر ایران هستند، با رو درو قرار دادن آنها به میدان آمده تا به منافع شوم صاحبان سرمایه و دولت که خود بزرگترین کارفرما است ، جامه عمل  بپوشانند.

زنده باد اول ماه مه

 اطلاعیه مشترک!

زنده باد اول ماه مه

نوید همبستگی بین المللی کارگران  علیه نظام سرمایه داری

اول مه روزی تاریخی است که در آن افقی روشن بر مبارزه ما کارگران گشوده شد. امسال نیز در این روز، همبستگی طبقاتی خود بر علیه نظام استثمارگرانه سرمایه داری را در سراسرجهان به نمایش در می­آوریم . بگذار در این روز با دست های پرتوان خود چرخ تولید را از کار بیاندازیم ، سنگفرش خیابانها را زیر پاهای خود به لرزه درآوریم و با سر دادن سرود انترناسیونال ،عزم خود دراتحاد طبقاتی بر علیه سرمایه داری را استوارتر کنیم!

اول مه 2015 فرا رسید. در سراسرجهان بحران اقتصادی سرمایه داری فروکش نکرده است وکماکان عوارض فاجعه بار آن بر شانه های ما سنگینی می کند. سرمایه داری توسط دولت ، قوانین ، مجالس و انواع ارگانهایش بحران ذاتی و ساختاری خود را جز باچنگ انداختن  به ابتدایی ترین حقوق اجتماعی ما ، جنگ ، سازمان دادن انواع دستجات ارتجاعی و به عقب راندن ابتدایی ترین نیازهای انسانی، نمی تواند از سر باز کند. بحران سرمایه داری نه تنها با حمله به دستاوردهای تاریخی ما در کاهش خدمات اجتماعی همراه است ، در عین حال انسانها در آن قربانی رقابت های درونی سرمایه داری می شوند ،  نمونه برجسته آن را در اکرائین در نقطه تلاقی رقابت  دولت ها و کارتل های سرمایه داری امریکا ، اروپا و روسیه، بر سرهژمونی موقعیت استراتژیکی منطقه ، نفت و گاز و خطوط ارتباطی و ناتو ملاحظه می کنیم .این رقابت ها بر سر بهره بردن از سهم بیشتر در ارزش اضافه تولید شده توسط ما کارگران است.

زنده باد اتحاد وهمبستگی بین المللی طبقه کارگر برعلیه سرمایه داری !

 

زنده باد اول ماه مه!

زنده باد اتحاد وهمبستگی بین المللی طبقه کارگر برعلیه سرمایه داری !

رفقای کارگر !

اول ماه مه روزی تاریخی و تجلی همبستگی بین المللی طبقه کارگر بر علیه سرمایه داری است. روزی است که کارگران در سراسر جهان به اشکال مختلف اعتراض خود را علیه نظام اقتصادی حاکم برجهان فریاد می زنند . 

زنده باد اول ماه مه

زنده باد اتحاد و همبستگی طبقاتی کارگران

روز جهانی کارگر، سمبل جدال طبقاتی هميشگی طبقه کارگر و سرمايه و سند تاريخی دو قرن مبارزات متحد و متشکل کارگران در اقصی نقاط جهان است که در برابر بربريت روز افزون نظام سرمايه داری  لحظه‪ای از پای نايستاده‪اند و با اتکاء به نيروی طبقاتی و عزم راسخشان مصممانه در اين مسير به پيش می‪روند.

اطلاعیه روز جهانی کارگر91: پیش بسوی اتحاد طبقاتی کارگران!

امسال در شرایطی به استقبال برگزاری مراسمهای مستقل روز کارگر می‪رويم که بحران سرمایه داری در ایران با کشمکش‪های رژیم سرمايه‪داری اسلامی با دولتهای امپریالیستی آمریکا و اتحاد اروپا  وتحریمهای اقتصادی واجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها در راستای بانک جهانی و صندوق بین المللی پول تشدید شده است . سهم کارگران و زحمتکشان، در پرتو این بحران فراگير اقتصادی، چيزی جز فقر و فلاکت و بیحقوقی که فشار‪های شديدتر اقتصادی، اجتماعی و سياسی را بهمراه خواهد داشت نبوده و نخواهد بود.