شما چه راحتید

شهریار دادور

 [ ماشین جنگی هر روز قوی تر و قوی تر می شود

انگار در داستان های علمی ـ تخیلی زندگی می کنیم ]  :    ژیل دلوز

 1

 

شما چه راحتید

و چه آسودگی محضی در سامان دلخواستۀ آرامش تان دیده می شود

و می بینم که سبک به بال می رسید

وپَر می زند خیال تان

تا انتهای هر آنچه های جهان تان

و به یک " آن " انگار که نیست می شود هر چیز بد پیش ترتان

و چنین است که انگار نبوده است

چیزی که تا همین لحظۀ پیش

به جز " سیاهی مطلق " نبود

و حالا

متناهی وجودتان برتوهم نا متناهی ذات او پُر می شود

از آنچه که از او در تصور اید !

 

2

 

گاهی از خودم می پرسم :

این  چه حکمت است آخر که بازتولید می شود

" هیچ " در مقام هیچ

و مردم که خود آفرینندۀ این لفظ اند

در فریفتاری به کاربرد ِ زبان در مقام لفاظی

مبهوت معجزات همین هیچ خود آفریده اند !

 

3

 

[ هدف چشم فقط دیدن نیست

مجازات هم می تواند اهداف دیگری غیر از تنظیم یک الگو داشته باشد ] :    میشل فوکو

 

حالا همۀ ابزارهای مجازات

درپیش چشمانمان به نمایش است .

این سو و آن سوی تالار

صداهای مبهم و درهم و مغشوش

در رنگ نور و غلیان مه مصنوع

تدارک آیین تنبیه را

بر صحنه می بَرد .

 

شاه لیر گلاسستر نابینا را

به گوشزدی هوشیارانه فرا می خواند :

[ بنگر چگونه عدالت برخُرده دزدی می تازد

به گوش بسپار

با جا به جایی موضع

آسان تر خواهی یافت : عدالت کدام است و دزد کدام

دیده ای تاختن سگ دهقانی را بر سائلی ؟ ]

 

4

می پرسم : این نیست که دیدن پنهان های جهان

تنها از تغییر موضع دیدن میسر است ؟

 

وآیا مجازات هم

بهانه ی پیش برد اهداف دیگری نیست ؟

 

به چهرۀ قهار قدرت

خوب نگاه کن

 

حالا

او آن سگی نیست که بر تو حمله می کند ؟

 

28 آگوست 2013

6 شهریور 1392

 

 

 

1

 

" دهان مردانه اش به لبخندی کج شده

دارد خفه می شود

دنیا بر سرش خراب شده وخفه اش می کند

او زندانی ست و اسیر وعده هایش

از او حساب می خواهند

ودربرابرش ، ماشینی برای حساب کردن

ماشینی برای نوشتن نامه های عاشقانه

ماشینی برای رنج بردن که او را می گیرد

و به او می آویزد

پی یر ، حقیقت را به من بگو !  "     ـ    [ ژاک پره ور ، کوچۀ سِن ]

 

 

2

 

حالا عقلانیت سرمایه مرا از کار بیکار می کند

این تصمیم از دو سو

به سود او ست .

یک اینکه کار ندارد

یعنی که بی کار است

ومن که بیکار ام

می توانم از حواشی ساز و کارهای قرارداد بازار نباشم

ونیز هزینه ای بر افزونه های او

پس این خود برحساب های جاری او می افزاید

[ این وجه اقتصادی عقلانیت اوست ]  در بیکار سازیم

اما دو دیگر این که  :

او با خود فکر می کند

چرا او باید بیل گورکن ها را به دست من بدهد

تا فردا روز

نه در مراسمی رسمی و پراز آداب و ادب

که در یک شورش

و درمیان هلهلۀ هزاران پابرهنۀ بی چیز و یک لاقبای حاشیۀ شهر

" گودالی فراز آرم " 

[ اینجا تفاخر لفظ لازمۀ کارهای بزرگ است

این را از بورژوازی آموخته ام ]

و او را به خاک بسپارم

و هیچ نشانی از او

برسنگ قبرش نیز

گذاشته نشود ، تا گمنام بمیرد !

[ این از وجه عقلانیت سیاسی او ست ]

پس لازم است که من از حیطۀ " قراردادها " بیرون باشم

تا " قاعده  " های او برهرچه از ما ست فرمان کند

زیرا هرگز به زعم او

قرار نبوده است کسی دنیا را برسرش خراب کند

وخفه اش کند

و از او حساب بخواهد

و در برابرش ، ماشینی برای حساب کردن بگذارد

و ماشینی نیز برای نامه های عاشقانه اش

زیرا که او

بازگو کنندۀ حقیقت است در همه حال

ومن به زعم او

بازجوکنندۀ حقیقتم در همه حال !

 

1 آگوست 2013

10 مرداد 1392